เป็นที่ทราบกันดีว่าคำศัพท์ในภาษาญี่ปุ่นส่วนมากยืมมาจากภาษาจีน รู้หรือไม่ คนจีนก็ยืมคำศัพท์บางส่วนมาจากภาษาญี่ปุ่นด้วยเหมือนกัน ช่วงปฏิวัติเมจิ (ศตวรรษที่ 19) ญี่ปุ่นเปิดประเทศและรับวัฒนธรรมจากชาติตะวันตก ในช่วงเวลานั้นคนญี่ปุ่นเร่งแปลหนังสือจากตะวันตกเป็นภาษาญี่ปุ่นเพื่อนำองค์ความรู้มาพัฒนาประเทศให้ทันสมัยยิ่งขึ้น เนื่องจากมีแนวคิดใหม่ที่ไม่เคยปรากฏในญี่ปุ่นมาก่อนเป็นจำนวนมาก (เช่น การปฏิวัติ, ประชาธิปไตย) คนญี่ปุ่นจึงบัญญัติคำศัพท์ขึ้นมาเอง เรียกว่า "วาเซคังโกะ (和製漢語; wasei kango)" คำจีนที่สร้างขึ้นโดยญี่ปุ่น ต่อมาคนจีนรับเอา "วาเซคังโกะ" หรือคำศัพท์ที่คนญี่ปุ่นประดิษฐ์ขึ้นมาเองนี้กลับไปใช้ในภาษาจีน จนกลายเป็นคำศัพท์ธรรมดาสามัญที่ใช้สื่อสารกันทั่วไปในภาษาจีนโดยสมบูรณ์แบบ ความหมายส่วนมากเหมือนภาษาญี่ปุ่น อาจมีบางคำที่ความหมายต่างกันหรือเขียนต่างกันเล็กน้อย ———————————— ตัวอย่างคำศัพท์พื้นฐานที่พบได้ในชีวิตประจำวัน: - 文化　วัฒนธรรม - 法律　กฎหมาย - 経済　เศรษฐกิจ - 社会　สังคม - 時間　เวลา - 世界　โลก - 科学　วิทยาศาสตร์ - 化学　เคมี - 国際　นานาชาติ - 銀行　ธนาคาร - 経験　ประสบการณ์ - 自由　อิสระ ———————————— ตัวอย่างวาเซคังโกะ (和製漢語) บางส่วน: 文化　文明　民族　思想　法律　自由　民主　科学　哲学　理想　信用　人格　住所　社会　労働力　政党　政策　支配　経済　固定資産　人民　共和　共産主義　不動産　不景気　材料　倉庫　財閥　財務　財政　簿記学　弁護士　承認　抽象　出版　出席　初歩　処方　処刑　病理学　舶来　意味　意志　改善　根本的　宗教　組合　保健　保険　保障　保証　保釈　背景　必要　便所　表情　表現　博士　経済　資本　階級　警察　分配　宗教　理性　感性　意識　主観　客観　科学　物理　化学　分子　原子　質量　固体　時間　空間　理論　文学　電話　美術　喜劇　悲劇　社会主義　共産主義 เป็นต้น