▍คำญี่ปุ่น (和語) และคำจีน (漢語) วันก่อนมีสมาชิกทางบ้านสอบถามว่าฟังข่าวญี่ปุ่นไม่รู้เรื่องเลย ทำยังไงดี คำตอบคือต้องจำคำศัพท์เยอะๆ โดยเฉพาะคำจีน คำศัพท์ในภาษาญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ได้แก่ 1. คำญี่ปุ่น (วาโกะ; 和語) หมายถึง คำศัพท์ที่มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น เป็นคำญี่ปุ่นแท้ ความหมายกว้าง ใช้ในบทสนทนาทั่วไป โดยมากอ่านด้วยเสียงอ่านแบบคุน (訓読み) 2. คำจีน (คังโกะ; 漢語) หมายถึง คำศัพท์ที่มีที่มาจากภาษาจีนในสมัยโบราณ ความหมายแคบกว่า มีความเป็นทางการ ใช้ในการพูดในที่สาธารณะหรือใช้ในภาษาเขียน โดยมากอ่านด้วยเสียงอ่านแบบอง (音読み) หมายเหตุ: จริงๆ แล้วมีไกไรโกะ (外来語) อีกกลุ่มหนึ่ง แต่เอาไว้กล่าวถึงในโอกาสหน้า ———————————— คนญี่ปุ่นจะใช้คำจีน (คังโกะ) ในการพูดอย่างเป็นทางการ เช่น การรายงานข่าว การปราศรัย การพูดในที่สาธารณะ ดังนั้น ถ้าอยากฟังข่าวรู้เรื่อง ต้องจดจำคำจีนให้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ในภาคปฏิบัติคนญี่ปุ่นหลายคนใช้คำจีนในการสนทนาทั่วไปโดยไม่รู้ตัว คล้ายๆ กับคนไทยที่สื่อสารโดยไม่ได้คำนึงว่าคำศัพท์ที่ใช้เป็นคำไทยแท้หรือมาจากภาษาบาลี สันสกฤต เขมร ฯลฯ ด้วยเหตุนี้ ผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นระดับกลางขึ้นไปควรจดจำและฝึกใช้คำจีนให้คล่อง ตัวอย่าง: 映画を見る → 映画鑑賞 ดูหนัง → ชมภาพยนตร์ ———————————— ตัวอย่างคำจีน (คังโกะ) ที่พบได้บ่อย: 上がる → 上昇　เพิ่มสูงขึ้น 集める → 収集　สะสม, รวบรวม 改める → 改正　ปรับปรุงให้ดีขึ้น 入れる → 投入　ใส่เข้าไป 売る　 → 販売　ขาย 選ぶ　 → 選択　เลือก 得る　 → 獲得　ได้ครอง 起きる → 起床　ตื่นนอน 納める → 収納　จัดเก็บ 訪れる → 訪問　เยี่ยมเยียน 終わる → 終了　เลิก, จบ 変える → 変更　เปลี่ยนใหม่ 消える → 消滅　สูญหาย 調べる → 調査　สำรวจ 始める → 開始　เริ่ม